Baigom

We hebben ook al onze eerste flater geslagen: We zijn tijdens een enorme tropische regenbui in een heel groot gat in de weg gestapt . Daar dreven planken overheen en we dachten dat je daar op kon staan maar dat bleek dus niet zo te zijn. We waren zeiknat tot ons middel en smerig en de plastic tassen met boodschappen vielen in het water. De yoghurt en het appelsap waren we kwijt en helaas ook de salami. Nu het vandaag droog is kunnen we zien waar we ingestapt zijn. Het blijkt dus het openbare riool te zijn : Getsiiiiiiiiiiiiieeeeeeeeeeeeeeee: Alle mensen aan de zijkant waarschuwden ons wel maar we snapten niet wat ze bedoelden .We hebben er de dag erna nog met deze mensen om staan lachen.
We worden al overal herkend en aangesproken met les blancs of le blanc of la blanche.
Na een week wennen we al aardig, we gaan zelfs al met de motortaxi. Iedereen is heel behulpzaam en allemaal willen ze een praatje maken. We hebben ook al onze eigen bewaking want we worden steeds gevolgd door de plaatselijke dorpsgek. Hebben wij weer. Hij is ongevaarlijk hoorden we van de computerboy in het internetcafé dus we lachen er maar om .We durven nog geen foto van hem te maken maar proberen het wel. Hij zal ons over een weekje nog gaan missen als we verhuizen. Ben benieuwd hoe dat gaat.
Op de serie foto’s Kameroen 5ons nieuwe huis waar ze druk zijn allerlei dingen te repareren zoals de vloer en het water en de elektriciteit.We gaan wel van het ene uiterste naar het andere: Want het is supergroot en gelukkig ook heel licht en rustig. Dus we kunnen iedereen te logeren hebben.Als het meezit gaan we zaterdag 6 september verhuizen en dat is net op tijd omdat de scholen daarna gaan beginnen. Monsieur Lucas Nnd is de baas van de CES. We zijn helemaal rondgeleid en hebben gesproken over het programma. Hans heeft boeken mee om zich voor te bereiden. De klassen hebben ongeveer 100 lln. Dat is natuurlijk even wennen……