Wie zijn wij

Wij , Hans en Lisette van Slingerlandt zijn in augustus 2008 vertrokken naar Kameroen om daar voor ruim 9 maanden te gaan lesgeven op een middelbare school en basisschool. Lisette heeft in dat jaar een kleuterschool opgericht en de leerkrachten onderwezen in het lesgeven aan kleuters. Hans heeft Engels gegeven en een bibliotheek ingericht en een computerlokaal ingericht. Daarnaast zijn we nauw betrokken bij de bouw en oprichting van een school voor een nomadenstam genaamd De Bororo. Deze school is een antenne school van Ecole Les petits Louh in Foumban. Over de tot stand koming van deze school kunnen jullie alles lezen op onze weblog. Via lezingen en acties vinden we de nodige middelen om dit project te sponsoren.

zondag 21 september 2008

Dieven en een begrafenis



Helaas zijn er van woensdag op donderdag nacht dieven in de Sapienta geweest die van alle nieuwgekochte spullen een deel hebben meegnomen.De luiken waren wel dicht maar ze schijnen los te komen door er heel hard op te rammelen. Nu hebben we alle spullen maar in de directiekamer staan. De kinderen vinden alles fantastisch. Veel kinderen hebben nog nooit geknipt of gekleurd dus dat is erg leuk. Ook het ophangen van gemaakt werk is iets heel bijzonders. De hele school komt kijken naar wat we daar gedaan hebben. De andere leerkrachten raken ook enthousiast en dat is nou net de bedoeling.
Hans heeft op dit moment 120 leerlingen in de klas en dat is een aparte ervaring. Het zijn kinderen tussen de 13 en de 19 jaar.
Ze zitten in wat wij klas 2 zouden noemen. Hij heeft nog een 4 de klas van 55 leerlingen.Deze zijn tussen 12 en 18 jaar. De kinderen en Hans zijn erg enthousiast. Op zaterdag was er een begrafenis van de moeder van een collega. Alle collega,s waren aanwezig. eerst gingen we naar de kerk waar wel 500 mensen waren. Overal in de stad Foumban hingen banderolles om deweg te wijzen naar het huis van de familie. Wij gingen niet naardat huis maar langs de weg in een soort cafe wat drinken met alle collega' s en wateten. Helaas voor Lisette zat zij meer buiten in een stinkhok dat wc werd genoemd. De familie kwam later langs om te bedanken voor de belangstelling en ondersteuning. Daarna gingen we naar een ander cafe want Kameroenezen houden van drinken.

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Hoi Lisette en Hans, ik heb net eens alle berichten en verhalen gelezen. Wat een belevenis. Dat wonen alleen al... geweldig! alleen dat inbreken lijkt me minder plezierig!
Geeft het jullie niet een geweldig gevoel om voor die nursery zo maar leuke en leerzame dingen te kopen en dan al die blije en verraste kindergezichten te zien!
Erg dankbaar werk hoor! Geniet daar ook juist van en verder natuurlijk van de zon en het "lekkere"eten.
Je wordt en was al een goede keukenprinses dus dat belooft heel wat voor de toekomst!Werk ze allebei en ik kijk uit naar het volgende bericht! Groetjes Will

Anoniem zei

Hoi Lisette en Hans,
afgelopen donderdag weer de eerste DO.Even vreemd dat je er niet bij was en zoveel nieuwe gezichten aan tafel. We kregen van Ria de hartelijke groeten van jullie. Dit was voor mij het sein om nu echt eens het verslag van jullie belevenissen te lezen.
Wat een avontuur tot nu toe en wat een luxe hebben we toch hier in het onderwijs. Volle klassen ? Dat is niks vergeleken bij jullie situatie.De foto's zijn erg duidelijk en geeft een goed beeld van het leven in Kameroen.
Veel succes en sterkte met alle grote pubers en je kleuters. Leer ze maar lekker spelen, zingen en pret maken.
Groet Ineke ( 't Carillon )

Anoniem zei

Ha Hans en Lisette,
Wat maken jullie veel mee, zeg, we lezen jullie verhalen graag, heerlijk voor jullie dat nieuwe huis en als er nu ook nog water is straks, dat is wel erg fijn lijkt mij.
Jullie maken ook heel mooie foto's, wat een prachtige ogen hebben die kleintjes toch, en als je ze zo ziet lijken het allemaal schatjes!! Veel liefs van Jan en Marjan.