Wie zijn wij

Wij , Hans en Lisette van Slingerlandt zijn in augustus 2008 vertrokken naar Kameroen om daar voor ruim 9 maanden te gaan lesgeven op een middelbare school en basisschool. Lisette heeft in dat jaar een kleuterschool opgericht en de leerkrachten onderwezen in het lesgeven aan kleuters. Hans heeft Engels gegeven en een bibliotheek ingericht en een computerlokaal ingericht. Daarnaast zijn we nauw betrokken bij de bouw en oprichting van een school voor een nomadenstam genaamd De Bororo. Deze school is een antenne school van Ecole Les petits Louh in Foumban. Over de tot stand koming van deze school kunnen jullie alles lezen op onze weblog. Via lezingen en acties vinden we de nodige middelen om dit project te sponsoren.

donderdag 22 januari 2009

Voortgang Projecten








We kunnen zeggen dat er na een tijdje stilte ineens volop beweging bij al onze projecten is. Bij Hans op school – zie Kameroen 26, – zijn ze hard bezig met alle projecten tegelijk. Dat betekent dat de latrines worden gebouwd of opgeknapt, dat een nieuw waterpunt wordt aangeboord en dat de computers worden geïnstalleerd in de bibliotheek. Het ziet er in het echt veel indrukwekkender uit dan men ooit voor mogelijk had gehouden en het resultaat is dan ook dat je er bij voortduring voor bedankt wordt dat het gebeurt.
De school is ook spectaculair gegroeid in de afgelopen twee jaar. Van 200 naar 600 leerlingen! Dat houdt in dat je als leerkracht inderdaad opeens een klas van 90 leerlingen voor je neus kunt krijgen, met vier leerlingen in banken van (heel) hardhout, die net genoeg ruimte zouden laten voor twee leerlingen. Er zijn namelijk niet genoeg lokalen, daarvoor ontbreekt het geld vooralsnog, en zeker niet genoeg leraren.
De gevolgen zijn voorspelbaar: Er is groot gebrek aan alles, er heerst een sfeer van ongedisciplineerdheid, de leerlingen zijn niet goed geselecteerd, gevoel voor organisatie is er nauwelijks, zeker niet onder de leerlingen.
De gemeenteraad van Baigom was uitgenodigd om samen met de Ouderraad de leerlingen een hart onder de riem te steken, aandacht te vragen voor zelfdiscipline en geduld, maar tevens voor veel meer dan dat, zoals de borden, die overal op het schoolterrein te vinden zijn, aantonen. Elke klas werd toegesproken – maar of het helpt, blijft even de vraag …….
Voor de school van de Bororo is er een begin gemaakt. Heel toevallig stond er in de buurt een bulldozer toen Louh er met Eveline en Roos ( 2 vrijwilligers) een kijkje gingen nemen. Deze bulldozer werd direct ingehuurd om de grond gelijk te maken en zo werd al onmiddellijk zichtbaar waar de school daadwerkelijk gaat komen. Deze plek is door de Fon of Sultan van Foumban ( dit is de baas van het hele grondgebied ) aangewezen om de school op te bouwen. Op de fotoreportage Kameroen 26 is het te zien. Ook staan er foto’s op van de school die Louh en Tineke al jaren hebben en erg Europees aandoet. Het is in ieder geval een heel groot verschil met de Sapientia. De klassen zijn normaal met 25 lln, de school is schoon en fris en gezellig ingericht. Er is een remedial teacher aanwezig voor de moeilijke lezers en er wordt alleen Franstalig onderwijs gegeven. De thuistaal van de kinderen is vaak Bamoen , op school spreken ze Frans. Het wordt allemaal wel erg lastig als daar Engels bijkomt. Op de Sapientia merk je dat het heel moeilijk is om het ene moment Frans en het ander moment Engels te geven. De kinderen leren beide talen niet goed. De nieuwe school voor de Bororo wordt een dependance / antenneschool van de Petit Louh met dezelfde uitgangspunten maar gericht op het leven van de Bororo.
De Sapientia gaat verder met het bouwen van een grote gemeenschapsruimte en de toiletten zijn klaar. Het kleine spelmateriaal is verder uitgebreid met Duplo ( in Douala afgeprijsd na de kerst ) voor de allerkleinsten. Nu hoeven de 2 en 3 jarigen niet meer de hele dag van 8 uur tot 12 uur cijfers en letters op te dreunen maar mogen zij ook even tussendoor spelen. De juf gaat het nu uit zichzelf pakken en begrijpt dat je ook kunt leren door te ontdekken.

3 opmerkingen:

Anoniem zei

hoi Hans en Lisette,

Zo, het lijkt erop dat de Kameroenezen toch wel kunnen werken. Het klinkt goed hoe iedereen bezig is met de verschillende projecten. Hopelijk houdt dat voorlopig stand.
Veel plezier en groetjes, Marloes

Anoniem zei

Lieve Hans en Lisette. Het is goed om te zien dat er zo hard gewerkt wordt. Jammer dat ze op het postkantoortje in Kameroen niet zo hard werken, hahahaha.
Liefs van Miranda

Anoniem zei

Joehoe, daar in het verre & WARME afrika!
fijn dat de juf van de sapientia aan de lego is! hoe gaat t verder met jullie?
hier alles goed, maar koud, vele nespresso's, champignons en stukken kaas verder, en al 2x in de bijenkorf geweest! mis jullie wel...
succes daar & KamerZoenen eef