Wie zijn wij

Wij , Hans en Lisette van Slingerlandt zijn in augustus 2008 vertrokken naar Kameroen om daar voor ruim 9 maanden te gaan lesgeven op een middelbare school en basisschool. Lisette heeft in dat jaar een kleuterschool opgericht en de leerkrachten onderwezen in het lesgeven aan kleuters. Hans heeft Engels gegeven en een bibliotheek ingericht en een computerlokaal ingericht. Daarnaast zijn we nauw betrokken bij de bouw en oprichting van een school voor een nomadenstam genaamd De Bororo. Deze school is een antenne school van Ecole Les petits Louh in Foumban. Over de tot stand koming van deze school kunnen jullie alles lezen op onze weblog. Via lezingen en acties vinden we de nodige middelen om dit project te sponsoren.

vrijdag 13 februari 2009

Aan het lijntje

Nou het laatste nieuws is dat we as. zondag 15 februari ( gefeliciteerd broer Hans)naar Yaoundé gaan en daar 's middags een afspraak hebben met een meneer van de vreemdelingendienst. Hij heeft een nederlandse vrouw die op de ambassade werkt en hij is onze laatste hoop. In eerste instantie wees ook hij onze aanvraag af maar via bemiddeling van Tineke en haar man wil hij het nog wel een keer bekijken en ons ontmoeten. We hebben niet veel hoop meer en zijn dus ook tegelijkertijd druk bezig onze terugvlucht in orde te maken. We hebben als we maandag horen dat het echt niet kan geen tijd meer want dinsdag loopt het visum af. Dus het wordt een zenuwachtige situatie.Dit was misschien wel het laatste bericht uit Kameroen.
We wachten af..........................................................

8 opmerkingen:

Anoniem zei

Ha Hans en Lisette,

Jemig, dat die kameroenezen het nog zo spannend kunnen maken, het is toch wat.
En Lisette, hoe liepen jouw kinderen tijdens het defilé? Ik zie het zo voor me al die lieve kleine mooie kinderen, heel hard aan het macheren.
Ik hoop dat het laatste bericht toch niet het laatste bericht vanuit Kameroen was, heel veel succes zondag! Ik denk aan jullie.

Liefs, Marloes

Anoniem zei

Hallo Lisette en Hans,
Wij leven erg met jullie mee, en duimen voor jullie dat het goed afloopt! Heel veel sterkte de komende dagen, en laten we hopen dat jullie werk gewaardeerd wordt en dat jullie mogen blijven.
Spannend hoor! Veel liefs,
Frans en Maria

Anoniem zei

Hee lieverds!
ohnee wat een drama! ik hoop dat jullie het in al deze spanning een beetje kunnen volhouden! en natuurlijk dat jullie visum wordt verlengd. Ik vind het zo niet verdiend dat er zo belachelijk wordt omgegaan hiermee... Heel veel succes in deze barre tijden en ik hoop heel erg dat dit niet jullie laatste bericht was. Denk hard aan jullie.
xxx Eveline

Anoniem zei

Hoi Hans en Lisette,

We duimen voor jullie. Hoop dat jullie mogen blijven. Het is toch wat: MOGEN blijven. Ze zouden jullie eigenlijk op hun knieën moeten smeken om te WILLEN blijven. Dit zo ontzettend niet verdiend.
Dikke kussen.

Liefs Helma en Max

Anoniem zei

Ha Hans en Lisette,
De doos staat thuis al op jullie te wachten! We kunnen er wel een kacheltje in regelen! Jullie kunnen hier in Nederland vast wel vrijwilligers werk gaan doen bij asielzoekerscentra als ervaringsdeskundigen. Nee hoor geintje...Tot het allerlaatst blijven we geloven dat het kan,toch? Dikke kus Desiree

Anoniem zei

houdt moed!
jullie doen goed werk toch…

groet,
Dennis

Anoniem zei

Hoi samen het is werkelijk niet te geloven! Weten ze eigenlijk wel op dat visum bureautje wat jullie wel niet allemaal doen en nog willen doen! Begrijpen ze het daar wel? Zijn jullie niet enorm boos en teleurgesteld! Blijf strijdbaar en vol goede moed. Het ligt echt niet aan jullie! Sterkte en we blijven duimen! Liefs Will

Anoniem zei

Lieve Hans en Lisette, wat wordt jullie geduld weer op de proef gesteld. Vorig jaar thuis al na de operatie van Hans en nu alweer. Laat de moed niet zakken en als het zo is dan is het zo, wat een kater zal dat zijn. In ieder geval leven we in nederland allemaal erg mee met jullie en duimen zondag.
Liefs Miranda