Hoofdpijndossier

Woensdagochtend zitten we om 9 uur al in het kantoor van mevrouw Visa. Ze ziet ons komen en begint al diep te zuchten want wij zijn duidelijk haar hoofdpijndossier. Het is en blijft heel moeilijk zegt ze maar we moeten wachten. Ondertussen wordt er met allerlei mensen openlijk over ons dossier gesproken ook met mensen die zelf een visum of iets anders komen regelen met haar. Dit is uiterst genant maar alla voor de goede zaak zeggen we er niets van en houden ons gezichten vlak.
Dan zegt ze dat er waarschijnlijk wel 3 maanden in kan zitten en of we dat willen. We willen dat wel want we hebben daarin geen keus. Ze vraagt of we dan nog teugkomen en allebei roepen we braaf dat we in Nederland onze visa wel weer verlengen en dan weer voor de laatste 2 maanden naar Kameroen gaan.
Ze wordt bij de directeur geroepen en daarna mogen we ook naar hem. We hadden met deze man nog niet eerder gesproken. En hij wil na ons ondervraagd te hebben over onze motieven wel 3 maanden geven.Wij weer terug naar mevrouw Visa en zij vroeg ons 's middags terug te komen want dan was het klaar. We moeten 100.000 cefa betalen en dat is wel de normale prijs. Dat doen we dus ook. En 's middags gaan we weer terug. En wat denk je ?????Nu hebben we een stempeltje en een heleboel zegeltjes maar nog geen handtekening van de directeur.En die was niet meer aanwezig zodat we het morgen om 9 uur terug krijgen. Hoeveel geduld kan een mens hebben????
Maar het goede nieuws is dat we ons paspoort hebben ingeleverd met het geld erbij. Dus het zal wel goed komen.......... Hahahaha. We kunnen nu niet eens meer weg ook al willen we dat want we hebben ons paspoort ingeleverd.Als het vanaf nu gaat zoals we hopen dan komen we terug op zaterdagochtend 16 mei.
Gaan we ons nu eindelijk weer richten op de projecten. Daar zijn we tenslotte voor gekomen.
We blijven erin geloven.