National Youth Day

Op 11 februari wordt er gevierd dat het Franstalige en het Engelstalige gedeelte van Kameroen samengingen als een land. Dit is een nationale feestdag voor de jeugd en alle scholen gaan dan defileren d.w.z. lopen met de vlag langs het stadbestuur en andere hoogwaardigheidsbekleders. Dit lopen moet precies gelijk zijn en ook met de armen moet je flink zwaaien en ook tegelijk. Het is hartstikke moeilijk maar iedere school oefent hier al wekenlang voor. Voor de gelegenheid moeten er ook vaak nieuwe uniformen gekocht worden. De dag voor het defilé zijn de kinderen vrij omdat ze dan de uniformen in orde moeten maken . De juffen maakten voor elk kind een kroon met de vlag erop. Voor de kleuters van de Sapientia was het uniform een lange broek of rok met witte blouse en zwart/wit strikje. Het uniform kost 4500 Francs en dat is voor hier heel veel geld. Veel ouders kopen het niet en die kinderen blijven dan thuis en defileren niet mee. Je moet je ook bedenken dat deze hele heisa gedaan wordt om welgeteld 3 minuten te kunnen lopen. Weken is iedereen van slag en na de kerst wordt er eigenlijk niet meer gewoon lesgegeven alleen maar oefenen voor het defilé. Er was zelfs 1 meisje dat haar uniform van vorig jaar aan had maar zij werd naar huis gestuurd omdat ze niet goed gekleed was. Dat was erg sneu voor haar en gelukkig mocht ze een andere juf helpen met drinken inschenken.
Er werd ook een juf weggestuurd. Ze had de verkeerde schoenen aan en mocht niet op haar goudgestikte en met bloemen geborduurde muiltjes lopen. Wij zouden er niet eens op kunnen lopen maar het was erg vervelend voor haar want ze had wel een uniform laten maken voor bij elkaar 10.000 francs ( een maandsalaris is 25.000 francs ) . De directeur van de school spreek je niet tegen dus zij ging naar huis.
Ook de middelbare scholen defileren en zij maken er vaak een hele show van met veel dans en muziek. Dit oefenen ze van te voren op de scholen. Het was erg leuk om te zien hoe iedereen er erg veel werk van maakte. Het zag er ook heel leuk uit.
Alles bij elkaar duurde het 3 uur en daarna bleef het feest. De kinderen krijgen geld om lekkers te kopen en de cafés zitten vol met volwassenen.
We weten nog niks over onze visa maar zijn positief gestemd. We hebben allerlei contacten aangeboord bij de vreemdelingen politie en nu is het verder een kwestie van afwachten. Gelukkig zijn we de afgelopen maanden erg getraind in het wachten dus dat gaat wel lukken. We houden jullie op de hoogte.