Keukendieven

Toen we na een weekend logeren in Foumban terugkwamen merkten we dat we ongewenst bezoek hadden gehad . Via de buitenrichel zie foto links boven de veranda zijn ze naar binnen geklommen . Tussen het dak en het plafond zit een loze ruimte en daar zijn ze doorheen gekropen en hebben zich in de kamer laten zakken want dat kunnen we zien aan de veegstrepen op de muur. zie foto rechts Via de keukendeur zijn ze naar buiten gegaan want die stond half open.
Het merkwaardige is dat er alleen keukenspullen meegenomen zijn : de waterkoker die we voor de kerst van Eveline en Roos gekregen hebben , het 2 pitsgasstel, een klein steelpannetje,een broodmes,een opscheplepel,een mixer die je met de hand moet aandraaien en later ontdekten we ook dat het strijkijzer en een fles Tia Maria bijna vol!!!!!! weg zijn. Dit zijn voor ons heel normale dingen maar hier zijn ze het dus waard om een inbraak voor te doen.
Maar gelukkig hebben we ook goed nieuws. Na 6 maanden is het er eindelijk van gekomen. Er komt stromend water uit de put. Geen gesjouw meer met emmertjes water halen maar draaien aan een hendel en er komt vanzelf water uit. Onze hulp Sabine is er vooral erg blij mee want zij moest elke dag het water halen en dat terwijl ze in verwachting is. Het water is nog wel bruin maar dat gaat vanzelf over en is goed om alvast de vloeren “schoon” te maken en de wc door te spoelen.
Gelukkig blijft het een Afrikaans land want terwijl we nu stromend water hebben uit de put , hebben we de hele dag al geen stroom en zitten nu bij het licht van olielampjes. Lastig is wel dat de telefoons dan niet opgeladen kunnen worden maar een voordeel ervan is weer dat er geen harde muziek aanstaat.
Vanaf donderdag gaan we er even 2 weken tussenuit om een reis naar het noorden te maken. Daar bezoeken we een wildpark en zien hopelijk veel grote wilde dieren. We gaan eerst 14 uur met de nachttrein vanuit Yaoundé. De dag erna 5 uur in een bus naar Garoua . De dag erna weer 5 uur in een bus naar Maroua waarvandaan het nog maar 150 km is. Dat lijkt niet ver maar in een bus waar de ramen niet opengaan omdat de mensen bang zijn dat hun kleding vies wordt van al het stof en hobbelend over onverharde wegen , zal het soms wel afzien worden. We zijn er in ieder geval op voorbereid.
We blijven een paar dagen in het park en gaan dan weer terug. Het wordt een hele onderneming maar daarom juist erg leuk.
Nu we water hebben blijven we er zeker in geloven dat het allemaal kan!!!!!